ای عشق مدد کن به سامان برسیم چون مزرعه ای تشنه به باران

برسیم.....

یا من برسم به یار ویا یار به من.... یا هر دو بمیریم و به پایان

برسیم.....

<من امشب تا سحر بیدار می مان>

< دلم دریای طوفانیست>

< نگاهم می شکافد آسمانها را>

<و جایت پیش من خالیست! >

زيباترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد، باوفاترين دوست به مرور زمان بي‌وفا شد، اين پرپر شدن از گل نيست و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است.